منطقه اصفهان با توجه به موقعیت جغرافیایی و شرایط اقلیمی خاص خود، همواره با چالشهای کمبود آب و خشکسالی روبهرو بوده و درک دقیق دینامیکهای تبخیر-تعرق در آن از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از این پژوهش، مقایسه ETp (دو روش تورنت وایت و هارگریوز) بین دورههای خشک و تر با استفاده از میانگین متحرک بارش سه، پنج، هفت و نه ساله برای 15 ایستگاه مورد مطالعه در اصفهان است. نوآوری پژوهش، ایجاد و مقایسه رگرسیون بین متوسط ETp سالیانه دوره تر و دوره خشک بین 15 ایستگاه مورد مطالعه در دورههای سه، پنج، هفت و نه ساله و همچنین در دو روش تبخیر-تعرق پتانسیل تورنت وایت و هارگریوز بوده و انتخاب مناسبترین دوره و مناسبترین روش ETp(تورنت وایت و هارگریوز) برای استان اصفهان است. این پژوهش به مقایسه عملکرد دو مدل رگرسیون خطی، شامل روش تبخیر-تعرق پتانسیل تورنت وایت و روش تبخیر-تعرق پتانسیل هارگریوز و همچنین با استفاده از چهار دوره سه ساله، 5 ساله، 7 ساله و 9 ساله میپردازد. دادههای مورد استفاده برای این تحلیل، برگرفته از 15 ایستگاه هواشناسی سینوپتیک واقع در استان اصفهان و دوره آماری 21 ساله از سال 2023-2003 میباشد. میانگین متحرک بارش برای هر ایستگاه و برای دورههای 3، 5، 7 و 9 ساله رسم شده و دوره خشک و تر هر ایستگاه مشخص شد. نتایج حاصل از رگرسیون بین متوسط تبخیر-تعرق پتانسیل دوره تر و خشک ایستگاههای مورد مطالعه انجام شد که نشاندهنده ارجحیت روش ETp تورنت وایت نسبت به هارگریوز و همچنین نتایج بهتر دورههای کوتاه مدت بود. همچنین نقشههای اقلیمی شاخص خشکی یونیپ و شاخص خشکی تورنت وایت برای هر دو روش تبخیر-تعرق پتانسیل تورنت وایت و هارگریوز برای 15 ایستگاه مورد مطالعه رسم شد و اکثر ایستگاهها، دارای اقلیم خشک بودند.
