پژوهش حاضر به بررسی اثر بیوپلیمر گوار بر فرسایش بادی خاک پرداخته است. با فرض بر اینکه گوار در کنترل فرسایش بادی مؤثر است، توانایی آن در کاهش فرسایش بادی خاک با استفاده از آزمایشهای تونل باد بررسی شد. نمونههای خاک مورد بررسی از تپههای شنی دشت سجزی، واقع در استان اصفهان، برداشت شد. سپس در بشقابهایی به قطر 23 سانتیمتربا سوسپانسیون گوار به نحوی آماده شد، که معادل مقادیر 0/2، 0/4، 0/8، 1/0 و 1/2 گرم بیوپلیمر در هر مترمربع سطح نمونه پوشش داده شود. آزمایشهای تونل باد در سرعتهای هفت تا 15 متر بر ثانیه بر روی نمونهها انجام شد. نتایج این آزمایشها نشان داد که پوسته مقاومی که به سبب پاشیدن سوسپانسیون گوار در سطح خاک ایجاد میشود، مقاومت خاک در مقابل فرسایش بادی را به شدت افزایش میدهد. مقدار 1/2 گرم بر مترمربع از گوار میتواند فرسایش را تا 98 درصد کاهش دهد. نتایج آزمایشهای دانهبندی خاک نشان داد که گوار سبب درشتتر شدن دانهبندی و لذا، کاهش مقدار فرسایش خاک و افزایش سرعت باد آستانه فرسایش از هفت به 10 متر بر ثانیه شده است. بنابراین، استفاده از گوار را میتوان روشی مناسب برای کنترل فرسایش بادی خاک، پس از بررسیهای میدانی، معرفی نمود.
