فرهاد فرسادنیا، پیمان افراسیاب، معصومه دلبری،
دوره ۷، شماره ۲۱ - ( ۴-۱۳۹۲ )
چکیده
یکی از روشهای براورد بیشینه بارندگی روزانه در مناطق فاقد آمار استفاده از روش تحلیل فراوانی منطقهای است. در مطالعات منطقهای، به منظور دستیابی به مناطق همگن آب شناختی از روشهای خوشهبندی استفاده میشود. در این مطالعه، سواحل جنوبی دریای خزر (استانهای گلستان، مازندران و گیلان) با استفاده از تحلیل خوشهای فازی به مناطق همگن آب شناختی تقسیم شدند. توسط آماره هاسکینگ-والیس همگنی هر یک از نواحی بدست آمده بررسی شد. سپس راهکارهایی برای تعدیل همگنی هر یک از مناطق ارایه شد. در نهایت، با استفاده از آزمون نکویی برازش، برای هر یک از سه منطقهی همگن بدست آمده، توزیع لوجستیک تعمیم یافته بعنوان بهترین توزیع منطقهای با عامل های مختلف انتخاب شد و عامل های توزیع منطقهای بیشینه بارندگی روزانه با استفاده از روش گشتاور خطی، برای هر یک از مناطق همگن آب شناختی، برآورد شد.