fa مطالعه عددی الگوی جریان و آبشستگی ناشی از آبشکن‌های سری سرسپری تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>در این مقاله به بررسی تغییرات الگوی جریان و آبشستگی پیرامون آبشکن‌های سری سرسپری مستقر در قوس 90 درجه ملایم پرداخته شده است. شبیه‌سازی الگوی جریان و آبشستگی با هفت مدل‌سازی مجزا در کانال با وجود یک آبشکن و همچنین با وجود آبشکن‌هایی به فاصله‌های 5_/2، 5_/3 و 5 برابر طول آبشکن از هم در حالت های غیرمستغرق و مستغرق (با 25 درصد استغراق) با استفاده از مدل عددی </strong><strong>انجام شده است</strong><strong>.</strong> <strong>مقایسه نتایج عددی و آزمایشگاهی در حالت غیرمستغرق و منفرد انجام شده که تطابق داده‌های عددی و آزمایشگاهی بیانگر عملکرد مناسب مدل عددی </strong><span dir="LTR">SSIIM</span> <strong>در مدل‌سازی الگوی جریان و آبشستگی در کانال‌های قوسی می‌باشد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان دهنده این است که ابعاد و محل تشکیل گردابه‌ها و همچنین میزان آبشستگی با تغییر فاصله‌های بین آبشکن‌ها و نسبت استغراق آبشکن‌ها تغییر می‌کند؛ به گونه‌ای که در حالت مستغرق با افزایش فاصله بین آبشکن‌ها، میزان آبشستگی و رسوب‌گذاری بیشینه افزایش یافته درحالی که با افزایش استغراق آبشکن، از میزان بیشینه آبشستگی و رسوب‌گذاری کاسته شده و میزان بیشینه قدرت جریان ثانویه نیز که در بالادست آبشکن اول روی می‌دهد 35_/45 درصد کاهش می‌یابد. علاوه بر این، با استغراق 25 درصدی آبشکن‌ها، آبشستگی بیشینه در محدوده آبشکن سوم تا خروجی قوس به وقوع می‌پیوندد. </strong></p> <p>This paper addressed variations in scour and flow patterns around T-shaped spur dikes located at a 90 degree mild bend. Simulation of flow and scour patterns was conducted through 7 distinct modeling for a single and non-submerged spur dike and also with series spur dikes at distances of 2.5, 3.5, and 5 times the spur dike length from each other in non-submerged and submerged (25% submergence) modes using a numerical model. A comparison between the experimental and numerical results was carried out in non-submerged and single mode. Accommodation of experimental and numerical data was indicative of the efficiency of SSIIM numerical model in scour and flow pattern simulation in bend channels. The results of this study demonstrated that the dimensions and location of vortices, as well as the degree of scour, would change by varying the distance between the spur dikes, and spur dikes&rsquo; submergence ratio; hence, in a submerged mode, increasing the distance between the spur dikes would increase the degree of scour and the maximum sedimentation, while increasing spur submergence would decrease the maximum scour and sedimentation, and the maximum secondary flow strength occurring at the upstream end of the first spur dike would decrease by 34.55%. In addition, a 25% submergence of spur dikes would lead the maximum scour to occur at the distance from the third spur dike to the bend exit.</p> مدل SSIIM, آبشکن سرسپری, آبشکن‌های سری, آبشستگی, استغراق SSIIM Model, T-shaped Spur Dike, Series Spur Dikes, Scour, Submergence 35 46 http://jwmsei.ir/browse.php?a_code=A-10-410-2&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Vaghefi محمد واقفی vaghefi@pgu.ac.ir 10031947532846009944 10031947532846009944 Yes Persian Gulf University دانشگاه خلیج فارس Yaser Safarpoor یاسر صفرپور yasersafarpoor@yahoo.com 10031947532846009945 10031947532846009945 No Persian Gulf University دانشگاه خلیج فارس Maryam Akbari مریم اکبری m.akbari@pgu.ac.ir 10031947532846009946 10031947532846009946 No Persian Gulf University دانشگاه خلیج فارس