با توجه به مجوز اخذ شده از دفتر سیاستگذاری و برنامهریزی و امور پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، از تاریخ 01. 06. 1402 بهمنظور چاپ مقاله، مبلغ 6.500.000 ریال دریافت میشود. این مبالغ باید به شماره کارت 8592-0045-8370- 5859 و یا شماره حساب 0294224971 بهنام انجمن آبخیزداری ایران، بانک تجارت، بابت هزینه داوری، انتشار و خرید کد Doi مقاله واریز و رسید آن از طریق سامانه شخصی قسمت این فرم ها در سامانه نشریه بارگزاری شود.
لازم به ذکر است پرداخت فوق هم از طریق شعب بانکها و هم از طریق همراه بانک و یا بانکداری اینترنتی به شکل پرداخت پایا قابل انجام است.
در سالهای اخیر، منابع آب بهعنوان مؤلفهای حیاتی در توسعه و محیط زیست با فشارهای فزایندهای مواجه شدهاند و تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت و مداخلات انسانی، ازجمله تغییر کاربری اراضی، چرخه هیدرولوژیک را مختل کرده و پایداری منابع آب را تهدید میکنند. این مطالعه با هدف بررسی اثرات تغییرات کاربری اراضی بر رواناب سطحی و جریان پایه در حوزه آبخیز میمه واقع در استان ایلام، با اقلیم نیمهخشک و ناهمواری زیاد، انجام شد. برای این منظور از مدلSWATجهت شبیهسازی فرآیندهای هیدرولوژیکی و از مدلCA–Markov برای پیشبینی تغییرات کاربری اراضی تا سال ۲۰۳۰ استفاده شد. مدل واسنجی شد و در دوره ۲۰۱۰–۲۰۱۶ شاخصهایNSEبرابر 0/73، R² برابر 0/81 وPBIASمعادل 45/4- درصد به دست آمد و در دوره اعتبارسنجی ۲۰۱۷–۲۰۲۰ شاخصهایNSEبرابر 0/65،R² برابر 0/68 وPBIASمعادل 53/2- درصد بود که نشاندهنده تطابق قابلقبول مدل با دادههای مشاهدهشده است. تحلیل تغییرات تاریخی کاربری اراضی بین سالهای ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۹ کاهش ۴۹۰۰ هکتار جنگل و ۸۹۰۰ هکتار مرتع و افزایش ۱۲۴۱۳ هکتار اراضی کشاورزی و ۶۵۰۰ هکتار اراضی بدون پوشش را نشان داد. پیشبینی برای سال ۲۰۳۰ حاکی از کاهش جنگل به ۷۵۷۲۶ هکتار، مراتع به ۲۹۵۰۵ هکتار و افزایش اراضی کشاورزی به ۱۶۷۷۲ هکتار و بدون پوشش به ۲۵۳۶۳ هکتار است. اثر تغییرات کاربری بر رواناب شامل افزایش 1/6 درصدی رواناب سالانه و افزایش میانگین دبی سطحی از 5/53 به 6/56 مترمکعب بر ثانیه بود، درحالیکه جریان پایه حدود ۸ درصد کاهش یافت. بیشترین افزایش رواناب در ماههای فروردین و اسفند مشاهده شد و نسبت رواناب به بارش از 0/36 به 0/41 رسید که نشاندهنده کاهش نفوذ و تهدید منابع زیرزمینی است. نتایج بیانگر تأثیر مستقیم گسترش اراضی کشاورزی و مناطق بدون پوشش بر نوسانات دبی، پایداری جریانها و افزایش خطر سیلاب است. یافتهها بر ضرورت مدیریت کاربری اراضی، احیای جنگلها و مراتع و کنترل توسعه کشاورزی برای حفظ پایداری هیدرولوژیکی تأکید دارند. این پژوهش راهنمای عملی برای سیاستگذاران و مدیران منابع آب جهت کاهش مخاطرات ناشی از تغییر کاربری فراهم میکند.
Foladvand S, Tavakoli M, Ebrahimi H, Karimi H. Assessing the Impacts of Land Use Changes on Runoff in Arid and Semi-Arid Regions (Case Study: Meymeh Watershed, Ilam). jwmseir 2025; 19 (71) : 3 URL: http://jwmsei.ir/article-1-1220-fa.html
فولادوند سمیرا، توکلی محسن، ابراهیمی حیدر، کریمی حاجی. بررسی تأثیرات تغییر کاربری اراضی بر رواناب در مناطق خشک و نیمه خشک (مطالعه موردی: حوضه میمه، ایلام). مجله علوم ومهندسی آبخیزداری ایران. 1404; 19 (71) :35-0
به اطلاع کلیه نویسندگان ، محققین و داوران محترم می رساند:با عنایت به تصمیم هیئت تحریریه مجله علمی پژوهشی علوم و مهندسی آبخیزداری فرمت تهیه مقاله به شکل پیوست در بخش راهنمای نویسندگان تغییر کرده است. در این راستا، از تاریخ ۱۴۰۳/۰۱/۲۱ کلیه مقالات ارسالی فقط در صورتی که طبق راهنمای نگارش جدید تنظیم شده باشد مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
